Öğrencilerde stres yaratan nedenleri irdelemeye devam ediyoruz.

Anne babaların yanlış tutum ve tavırlarından biri de çocuklardan hep daha fazlasını istemeleridir. Yaşamda gelişme ve ilerleme her zaman hep daha fazlasını istemekten kaynaklanır ancak, söz konusu olan çocuklar ve gençler olduğunda daha kontrollü ve tutarlı olmak zorundayız. Bu durumda olan çocuklarımız ve gençlerimiz konumları gereği durumları farklı algılayabilir.

Örneğin; çocuğunuz sınavdan kendince iyi bir not alıyor, sevinçle eve geliyor ve sizle paylaşıyor siz de ona “Aferin ama bir dahaki sefere daha yüksek not al” diyorsunuz, aynı durumu size çevirelim.

Akşam yemeği için yemek pişirdiniz, güzelde olmuş, eşiniz diyor ki “İyi, iyi ama bir dahaki sefere salçasını fazla koy ya da yağını az koy.” Bu durumda hissettiğiniz ne olur? Hissettiklerinizin aynısını, bizim sözlerimizden sonra çocuğumuz da hissediyor...

Gösterilen bir çabadan sonra elde edilen şey ne olursa olsun değerlidir. Karşımızdaki onu değersiz kılarsa hem kırılırız hem hayal kırıklığına uğrarız, hem de karşımızdakine karşı olumsuz duygular geliştiririz.

Biraz önce görüştüğüm öğrencimin tam da böyle bir sorunu vardı, annesi aldığı hiçbir notu yeterli bulmuyordu. Böyle olduğunda ne hissediyorsun diye sorduğumda “Sinirleniyorum, hırslanıyorum, hırsla çalışırken bir süre sonra “nasılsa yine beğenmeyecek boş ver diyorum” dedi.

Taktir edilmek her insanın hoşuna giden ve her insanı duygusal olarak besleyen bir durumdur. Takdir etmek iyi bir motivasyon unsurudur.

Yapmamız gereken çocuğumuzun elde ettiği sonucu takdir etmek, bu konudaki gayretinden dolayı kutlamak olmalıdır. Eğer çalışmasını ve gayretini yeterli görmüyorsanız farklı bir zamanda da, çalışma performansını arttırması konusunda konuşabilirsiniz.

Unutmamanız gereken bir başka şey de çocuğumuzun daha başarılı, daha yüksek not alan bir çocuk olmasından daha önemli olan fiziksel ve duygusal yönden sağlıklı, mutlu, üretken, sosyal yönde gelişmiş bir birey olmasıdır.

Hep daha fazlasını isteyerek, onun mutsuz, sıkıntılı, sinirli, öfkeli, ilişkileri zayıf, sosyal yaşamdan uzak bir birey olmasına yol açabileceğimizi bunun da hayatta en son istediğimiz şey olduğunu unutmayalım.

Daha fazlasını isterken hayattaki en değerli varlığımızın zarar görmemesi dileğiyle.