Toplumsal yaşam için kuralların bulunması kaçınılmazdır. Aile de toplumsal bir yapı olduğundan aile yaşamının da kuralları bulunmalıdır. Bu kurallar yalnızca ebeveynler tarafından konulur da çocuklardan itaat beklenirse çeşitli sorunlarla karşılaşılabilir. Kurallar ebeveynlerin kafasındaysa ve çocukların bundan haberi yoksa yine sorun çıkması kaçınılmazdır.

Aile toplumsal yaşamın her yönüyle bir modeli olduğuna göre; toplumsal yaşamda uyumlu ve başarılı bireyler yetiştirmenin de en güzel yeridir. Evinde kuralla taşınmamış, her istediğini yaptırmış bir çocuğun daha sonra gireceği ilk toplumsal kurum olan okulda uyumlu olması beklenebilir mi? Evinde kurallarla tanışmamış bir çocuğun arkadaşının evinde nasıl davranacağını bir düşünün.

Toplumsal yaşamda uyumlu ve başarılı bir birey yetiştirmek istiyorsak evimizde ki kurallara ihtiyacımız vardır.

Peki kuralları nasıl koymalıyız?

Çocukların katılımıyla; eğer çocuğumuz 5 yaşından büyükse kurallara uyum becerisi gösterebilir. Bu nedenle 5 yaşından büyük çocuğu olan aileler ev içi kurallarını hep beraber belirlemeli ve kararların alınmasında çocukların da katılımcı olmasını sağlamalıdır. Aile içinde söz sahibi olan çocuk bu kurallara uymada çok daha istekli olacaktır.

“9.00’ da yatacaksın” diye bilgilendirilen çocuğun davranışıyla, “Hadi bakalım sabah rahat kalkman için kaçta yatman gerektiğini hesaplayalım” denilen çocuğun davranışı ve o kurala sahip çıkışı aynı olmayacaktır.

Bazı aileler de çocuklarından beklentilerini açıkça ifade etmediği için çocuklar ne yapmaları ve yapmamaları konusunda deneme yanılma yoluyla öğrenirler. Bu da aile içi çatışmaya yol açacağından ve ilişkileri yıpratabileceğinden sakıncalıdır. Yetişkin olarak bizim yaşamımızın bir parçası olan ama çocukların henüz tanışmadığı kurallar ya da beklentiler muhakkak çocuğa açıklanmalıdır.

Örneğin “ödevlerini zamanında yapmalısın ve ödevini yapmadan okula gitmemelisin” bilgisi çocuğa baştan verilmezse çocuk bunu zaman içinde öğrenecek ve bu arada da olumsuz deneyimler yaşayabilecektir.

Ev içi kuralların uygulanmasındaki tutarlılıkda çok önemlidir. Kişiden kişiye değişen kurallar ya da annenin ayrı babanın ayrı uygulamaları mutlaka sıkıntı yaratacaktır.

Anne “hadi artık yat derken, baba tamam tamam bu diziyi de izlesin” derse kuralların uygulanması elbette beklenemez. Ayrıca da ebeveynler arasındaki bu tutarsızlık aile ilişkilerinin bütününe de yansır. İlişkilerde ve kurallar da eşler arasındaki tutarlılık kuralların ne olduğundan bile önemli. Çünkü çocuk onun lehine karar veren ebeveyne yaklaşacak diğerinden uzaklaşacaktır. Bu ise çocuğun kaçta yattığından ve ödevini yapıp yapmamasından daha önemli bir sonuçtur.

Sevgi dolu ve huzurlu günler dileğiyle